Spokojna starość w domu spokojnej starości

Dodane: 10-08-2016 23:48
Spokojna starość w domu spokojnej starości Najbliższa rodzina często nie jest w stanie się schorowaną babcią, z tego powodu należy pomyśleć o miejscach takich jak prywatny dom opieki. Opieka oraz dobre nastawienie personelu w sporej części z nich jest dobra.

Duża odpowiedzialność i ciężka praca, czyli opieka nad seniorem

Kiedy samodzielne zajmujemy się starsza osobą to dopiero wtedy zdajemy sobie sprawę z tego, ze to bardzo wymagające zajęcie. Bardzo dużo zależy od stanu zdrowia naszego seniora, jednak w każdym stopniu taka opieka pochłania bardzo dużo czasu i energii. Jeżeli pracujesz zawodowo to prawdopodobnie nie będziesz w stanie zapewnić swojemu krewnemu wystarczająco dużo czasu i uwagi.

Sprawy komplikują się bardziej, kiedy taka starsza osoba ma jakieś problemy zdrowotne. Wtedy poza pilnowaniem i pielęgnacją musimy też pilnować leków oraz w razie potrzeby szybko zareagować i zadzwonić po pomoc. Jest to zdecydowanie zajęcie na cały etat, a nawet dwa.


Domy opieki

Domy opieki nad seniorami stają się coraz bardziej popularne, może dlatego, ze wielu ludzi nie ma już tyle czasu, aby opiekować się swoją wiekową częścią rodziny. Takie domy opieki, czy też jak kto woli pensjonaty to miejsca często położone w pobliżu miast. Jednak na tyle daleko, aby zapewnić podopiecznym spokojny i miły pobyt. Ważny jest też sam dojazd do ośrodka, ponieważ mało kto będzie miał ochotę jechać bardzo daleko za miast, aby odwiedzić swoja rodzinę.

Opieka w takich ośrodkach jest na najwyższym poziomie, pracują tam osoby odpowiednio wykwalifikowane. Pielęgniarki są dostępne przez całą dobę, a lekarze i ich pomoc jest dostępna często na miejscu. Całodobowa opieka to bardzo ważna sprawa, zwłaszcza przy pilnowaniu w spożyciu leków o odpowiedniej porze i w odpowiedniej ilości. W kwestii medycznej i psychicznej takie miejsce z pewnością zasługują na uwagę i wymagają rozważenia przy decyzji co dalej z naszym najbliższym.


O starości

Granica między wiekiem średnim człowieka a starością jest płynna i zmieniała się w ciągu wieków. W czasach prehistorycznych ludzie dożywali 30 (Neandertalczyk z Krapiny) - 35 lat (szkielety z Sima de los Huesos w Atapuerca). W starożytności człowiek 35-40-letni był uważany za człowieka starego. Średnia długość życia, a co za tym idzie "granica" starości na świecie bardzo wydłużyła się w XVIII, XIX oraz XX wieku, wraz z poprawą warunków życia, rozwojem medycyny oraz upowszechnieniem takich wynalazków jak np. kanalizacja, które podwyższały poziom higieny, oraz wynalezieniem szczepionek, które zapobiegały chorobom (zob. też oczekiwana dalsza długość trwania życia).

Zwiększenie długości życia skutkowało pojawieniem się dziadków co zwiększało szansę przeżycia młodych osobników, było skorelowane z rozwojem relacji społecznych i przekazywaniem doświadczeń.

W kulturach na całym świecie ludzie w podeszłym wieku byli zwykle obdarzani dużym szacunkiem - niekiedy nawet czcią - jako ludzie bardziej doświadczeni i mądrzejsi.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Starość



© 2019 http://letanneur.com.pl/